Gideon
Door: Willem-Jan Baas

Elke dag komt de zon op. De warme stralen strelen de stenen het zand en de bladeren. Zodra de zon op is gaat Gideon naar buiten en geniet van die stralen. Hij gaat op een platte rots liggen en laat zich opwarmen. Eens in de zoveel tijd draait hij zich om en hij geniet van de intensiteit van de zon op zijn huid.
Als de zon op haar hoogste punt staat komen de sprinkhanen. En als de zon onder is gaat Gideon weer naar binnen. En zo gaat dit elke dag week in week uit. Als de sprinkhanen komen hoeft hij zich niet eens te bewegen. Hij kan er namelijk makkelijk bij met zijn lange tong. Ze ontsnappen hem niet.

En al gaat elke dag de zon op en komen elke dag de sprinkhanen toch knaagt er iets aan Gideon. Hij mist iets. Als hij naar buiten kijkt ziet hij vanuit zijn linkeroog de vliegen onder de lamp en vanuit zijn rechteroog de dikke vliegen bij het raam met het rode gordijn. Hij vraagt zich af hoe die vliegen zouden smaken. Maar hoe hij ook probeert de lucht wordt hard om hem heen en boven hem is de lucht altijd grijs en ook daar kan hij niet doorheen.
Tot op een dag de lucht boven hem niet meer grijs is maar wit. Niet alleen door het raam ziet hij de lamp waaronder altijd die dikke vliegen cirkelen maar ook door het normaal grijze plafond kan hij de lamp zien. Gideon bedenkt zich niet en klimt omhoog en laat zich over de rand vallen. Eenmaal op de grond kijkt hij om zich heen en neemt een besluit. Hij gaat naar het raam met het rode gordijn want die kleur heeft hij als kameleon nog niet geprobeerd.

Eenmaal in het gordijn geklommen wacht hij rustig tot er een vlieg voorbij komt en vangt hem met het grootste gemak. Wat is dat lekker! En nog een en nog een. Heerlijk. En opeens. Gideon vliegt. Hij wist niet dat hij het kon maar hij zweeft echt! Hij kijkt onder zich en ziet de houten vloer en verderop komt de lamp waaronder de vliegen cirkelen dichterbij die kan hij nu ook vangen. En daar is zijn terrarium. Hij daalt weer en land zachtjes op de nog warme rots. Boven zich kleurt de hemel weer grijs.


Willem-Jan Baas werkzaam bij Getronics-PinkRoccade licht toe:
"Het doel van dit verhaal was om een aantal teams binnen een IT-afdeling aan te zetten tot betere samenwerking. Na het vertellen van het verhaal heerste er enige tijd verwarring onder de aanwezigen. Een van de aanwezigen vroeg zicht hardop af wat ze nou moesten met dat verhaal. Bijna vanzelf ontstond er een levendige discussie over de eigen glazen kooi de interactie met de buitenwereld en de almachtige hand van de manager die je terugzet op je plek en de gewenning aan een bepaalde manier van werken zonder dat je je afvraagt of je het ook anders of beter zou kunnen doen.

Nu enkele weken na het vertellen van het verhaal zijn de resultaten meetbaar. Incidenten en wijzigingen op de infrastructuur die de inspanning en samenwerking vereisen van meerdere teams om tot een succesvolle oplossing te komen worden sneller uitgewerkt of blijven in elk geval niet liggen!"