De koninklijke vonk
Door: Alma Smit

Afgelopen weken kreeg ik van verschillende managers een aantal malen de vraag: "Wij willen onze verhalen met meer passie en emotie vertellen kunt u ons daarin iets aanreiken?"" Deze vraag leidt ons naar het verhaal van de koning met zijn violisten. Geschreven door Yehudi Menhuhin. Een van de grootste violisten uit de vorige eeuw.
Herkenbaar zijn de thema's die hij in het verhaal verwerkt. Als violist heb je vaak te maken met waardering die iemand wel of niet voor je werk heeft. Thema's die in beleid en management vaak vragen om aandacht. Wat heeft voorrang? De ratio of het gevoel? De menselijke contacten of de bedrijfsvoering? Spelen of ernst?

In een land hier ver vandaan leefde eens een koning. Hij hield vreselijk veel van muziek en hij heeft negen violisten in dienst die iedere dag voor hem spelen. Zijn beste violist en vertrouweling is zijn kat. Aan het paleis is het verder echter armoede troef. De gaten vallen in het dak en de robijnen uit de kroon van de koning. Hij vindt het weliswaar lastig de vele haarden kan hij niet laten aansteken daar hij geen geld heeft voor al dat hout maar niet getreurd. Niet alleen de koning maar ook de onderdanen mogen komen genieten van de prachtige vioolmuziek.

Aan het hof zijn vele rekenaars die hun best doen uit te rekenen hoe zuinig de koning moet zijn met het kleine beetje geld wat hij heeft. De opperrekenaar stelt voor de violisten te ontslaan die doen immers niets anders dan tijd verdoen. "Wijs ze het gat van de deur dan dichten wij het gat in de begroting."                                          Zo sprak deze rekenmeester.
Hoewel de koning het hier helemaal niet mee eens is vindt hij die natte koude druppels in zijn nek wel heel vervelend. En: "Een kille koning is makkelijk over te halen." De violisten worden ontslagen. In het paleis wordt het weer warm het dak lekt niet meer de kroon glinstert weer. In eerste instantie is de koning tevreden. Maar na een paar weken merkt hij dat het erg stil is aan het hof. Buiten hoort hij de mensen mopperen en als hij binnen in zijn kamer even neurieen wil wordt hij voortdurend gestoord door het gekissebis van de lakeien op de gang.

's Nachts kan hij niet in slaap komen. Telt de schaapjes voor het slapen gaan maar tot overmaat van ramp veranderen deze iedere keer in rekenaars. Uitgeput valt hij midden in de nacht in slaap. Tot hij ineens vanuit de troonzaal de klanken van een viool hoort. Zijn kat was teruggekomen en sprak: "Sire ik ben ver in het land geweest en heb diep nagedacht. Ik heb de oplossing! U moet zelf viool leren spelen. En niet alleen u ook uw rekenaars en onderdanen moet u kennis laten maken met dat speciale gevoel als de klanken bijna van binnenuit kunnen komen en dat iedereen de vonk weer kan voelen".

Hoewel de koning het gevoel heeft dit geheel niet te kunnen leert hij de viool te bespelen. In het land zijn er de bakkerszoon de slagersjongen en hoofd van de brandweer die ieder een instrument leren bespelen. Met zijn vieren vormen ze een kwartet en treden op in het land. Aan het hof hebben de rekenaars het tellen gebruikt voor het maken van mooie muziek. De afloop mag duidelijk zijn. Aan het hof is het weer feest. De mensen hebben plezier en zijn geinspireerd gooien vol enthousiasme dukaten in de vioolkist van de koning. En zelfs de rekenaars hebben nu voldoende geld om de gaten te laten dichten en alle haarden warm te laten stoken. De passie is weer terug aan het hof!

Mocht u zelf op zoek zijn naar uw passie. Laat u inspireren door de verhalen van uzelf en anderen!